مجله روشن در نیمه اول شهریور ماه پرونده ای تحت عنوان " تهران شهر نو، کودتا" را کار کرده که بی شک یکیاز بهترین پرونده های مطبوعاتی است. فاش کردن نکاتی از این جریان و هم دستی روسپیان در جریان کودتا 28 مرداد. در صفحه 48 این شماره که با «محمود زند مقدم» محقق و نویسنده کتاب و از لا به لای صبحبت ها چنین آمده است: «یکی از این روسپی ها از روستایی در اردبیل آمده بود و بعد از تعطیل شدن شهر نو، یکی از خانم رئیس ها زیر زمینی را در اختیار او قرار داده بود تا جایی برای خوابیدن داشته باشد.»

شهر نو در ابتدا قرار بود منطقه ای تازه برای زندگی خانواده قاجار باشد. تهران در زمان محمد علی شاه در حال گسترش بود و ارگ دیگر جای مناسبی برای خانواده محسوب نمی شد. از سوی دیگر محمد علی شاه «باغ شاه» را بیش تر از «گلستان» می پسندید، پس منطقه ای در نزدیک باغ شاه برای اسکان خانواده خود انتخاب و به نام «محله قجرها» نام گذاری کرد.

این منطقه در جنوب غربی و بیرون حصار شاه تهماسبی تهران بود. در زمان احمد شاه قرار شد در نزدیکی این منطقه دروازه تازه ای به عنوان دروازه قزوین ساخته شود. در کشاکش جریانات سیاسی، یعنی تعطیلی مجلس دوم، جنگ جهانی اول، قرار داد 1919 و بعد هم کودتای سوم اسفند ماه 1299، ساخت محله قجرها که پشت دروازه قزوین تهران داشت از یادها رفت و به تدریج به محله ای برای پنهان شدن خلاف کاران تبدیل شد. در همین حدودها بود که شخصی بنام «محمود عرب» چندین شیره کش خانه را در این منطقه ساخت و تعدادی از زنان معروفه تهران را در خانه های کوچه ای که به اسم او، به گذر «حاج عبدالمحمود» معروف شده بود، اسکان داد.

با اعلام انقراض قاجار در آبان ماه 1304، پهلوی اول در نخستین اقدام، حرم سرای قاجاریه در کاخ گلستان بست و زنانی که در ان جا اقامت داشتند، اخراج کرد. حرم سرای ناصری که یکی از بزرگ ترین بخش های کاخ گلستان بود، در شمال مجموعه  ارگ قرار داشت . رضا شاه دستور داد تا وزارت دارایی را در آن جا ساختند. به ترتیب صدها زن و دختر ساکن حرم سرا که جایی برای رفتن نداشتند، همگی به سمت دروازه قزوین کوچانده و در همان منطقه رها و مستقر شدند.

بدنام ها مشخصا در دو برهه از تاریخ معاصر نقش داشتند؛ بار اول در زمان محمد علی شاه قاجار و بار دیگر در کودتای 28 مرداد 1332. بار اول محمد علی شاه برای اینکه نام مشروطه را تخریب کند، جمعی از فاحشه های تهران را به خیابان آورد تا علیه استبداد شاه شعار دهند. بار دوم زنان بدنام شهر نو در سال 1332 به سرکردگی اوباش چماق به خیابان آمدند تا دولت مصدق را براندازند.