امداد غیبی
خوب شد ماه مبارک رمضان مصادف شد با عید نوروز ما ایرانی ها، والا بهانه از کجا جور می کردیم برا خرید پسته، لباس و خرید عید. قربونت برم خدا، چقد ما رو دوست داری...
خوب شد ماه مبارک رمضان مصادف شد با عید نوروز ما ایرانی ها، والا بهانه از کجا جور می کردیم برا خرید پسته، لباس و خرید عید. قربونت برم خدا، چقد ما رو دوست داری...
کتاب قلیل الانتشار
شامل سی و چهار داستان کوتاه در 64 صفحه
از انتشارات عنوان
به چاپ رسید



دیروز در شبکه سه سیما مداحی به زبان انگلیسی در ثنای اهل بیت آواز خواند که رسانه های حکومتی مفتخر بر آن شدند که فایل آن در شبکه های اجتماعی همین طور دارد دست به دست می شود.
به بهانه همین امر لازم به ذکر است نکاتی را یادآور باشم.
طیفی مقدمه پیشرفت را به چنین اعمالی گره می زنند و معتقدند که با تکثیر حرکات مشابه می توانند به صورت جهادی ایرانِ در حالِ توسعه را به جهان توسعه یافته معرفی کنند.
آن هم در مقابل کسانی که اغلب مداحان را به بی سوادی متهم می کنند.
بخشی هم اسباب و علل پیشرفت را به «کراوات، نگهداری سگ...» (البته سو تفاهمی نشده باشد و به کسی بَرنَخورد) تقلیل داده اند.
دقیقا اینجاست که کاربرد «از پشت بام و جلوی آن افتادن» معنا پیدا می کند. از آنجایی که هیچ وقت نتوانستیم میانه رو باشیم و همان طور بیندیشیم. دایره همین معضلات در مقیاس کلی حتی در نحوه مدیریت کشوری نیز به وضوح پیداست. اصولگراها با معیار خودشان و اصلاح طلبان با تقلید صوری از غرب.
میانه روی بحثی نیست که فقط لَقلَقه دولت اعتدال در میانهِ رَوی هایشان باشد. چنانچه ما در امر خیاطی، دوخت و دوز نیاز به الگو برای پیشبرد اهداف داریم حال ما را چه شده است که برای مدیریت هشتاد میلیونی هیچ الگویی از جهان و کشورهای دیگر در امر اعتدال و میانه روی در پیش رو نداشتیم؟